تهرانی که نمیدانیم چه اصراری بود که حتماً «ط» دستهدار داشته باشد! ولی واقعاً طهران با «ط» انگار از جهان دیگری بود. طهران قدیم با گذرهای تو در توی بازار، با صدای گوشنواز منارههای مسجد، با نور سوسوزن شمعهای سقاخانه، با صدای تق و تق چکش و قلم بازار صنایع دستی و طعم گس چای قندپهلوی قهوهخانه و هزار دلبری دیگر را اگر لای برگهای رمانهای ادبیات معاصر و تاریخ شفاهی این شهر نخوانده باشیم، حتماً در سینما و تلویزیون از آن خاطره داریم و چه بسیار عزیزانی که هنوز طهران قدیم را نه فقط به یاد دارند بلکه در خیالشان اصلاً در همان شهر قدیمی زندگی میکنند.
حالا ایرانمال «طهران قدیم» را دوباره زنده کرده است. در مساحتی بیش از ۱۴۵۰ مترمربع، ۱۸ حجره «طهران قدیم» در قلب ایرانمال، و در چهار سرای «گلستان»، «گلزار»، «گلشن» و «گلنوش» پذیرای مردم هستند. حجرهها شامل اصناف و رستههایی چون: طراحی زیورآلات، عطاری، قهوهخانه و چایخانه، سفال و سرامیک، نقاشی و پتینه، سوغات، سوزن دوزی و ترمهدوزی، معرق و منبت، چرم، انواع فرش، گلیم و گبه میشوند. گذر طهران قدیم به معنای واقعی کلمه، هم فال است و هم تماشا. هم شما را به دنیای هزاررنگ تاریخ میبرد و در دالانهای خوشتناسب و گوشههای دنجش، دلتان را جلا میدهد و هم شما را دست پر از حجرههای باصفایش به خانه بدرقه میکند. اینجا «طهران قدیم» است.
